Kimlik Bağlamında Türkiye’nin İran Üzerinden Geliştirdiği Tehdit Algıları (1980-2003)

Genel Etkinlikler ETKİNLİK PROGRAMI
Google Takvime Ekle Tarihi: 29.02.2020 Saati: 16:00-17:30 Yeri: Üst Zeren Sokak No: 40 Levent/Beşiktaş/İstanbul
Katılımcılar Oral Toğa
Konumu

Oral Toğa’nın, “Kimlik Bağlamında Türkiye’nin İran Üzerinden Geliştirdiği Tehdit Algıları (1980-2003)” başlıklı tez sunumu 29 Şubat 2020 Cumartesi günü saat 16.00’da İRAM İstanbul’da gerçekleştirilecektir.

Özgeçmiş

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden 2012 yılında mezun olur. Uluslararası Göç Örgütü (IOM) ve Birleşmiş Milletler Mülteci Yüksek Komiserliği (UNHCR) projelerinde çeşitli görevler alan Toğa, yüksek lisansını Marmara Üniversitesi Ortadoğu ve İslam Ülkeleri Araştırmaları Enstitüsünde Ortadoğu Siyasi Tarihi ve Uluslararası İlişkileri Bölümünde “Kimlik Bağlamında Türkiye’nin İran Üzerinden Geliştirdiği Tehdit Algıları (1980-2003)” başlıklı teziyle 2019 yılında tamamlar. Toğa’nın çalışmaları, Türkiye ve İran arasında kimliksel tanımların güvenlik politikalarına etkisi, iki ülke arasındaki kültürel ilişkiler, kültür tarihi ve göç konuları üzerinde yoğunlaşmaktadır.

Özet

Devletlerin ve ulusların kendi kimliklerini tanımlama şekilleri gerek algıladıkları tehditlerde gerekse iç ve dış siyasetlerinde aldıkları kararlarda önemli bir etkiye sahiptir. Her kimlik bir inşa sürecinin ürünüdür ve bu sürece jeopolitik konum, inanç sistemleri, tarih boyunca yaşanan tecrübeler gibi birçok faktör tesir etmektedir. Türkiye ve İran’ın her şeyden önce üzerlerinde bulundukları coğrafyanın jeopolitik durumu sebebiyle sosyal hafızalarında birçok savaş, göç, toplumsal olay ve dönüşüm yer almaktadır. Söz konusu coğrafyalar üzerinde yaşayan halkların kadim zamanlardan bu yana sahip oldukları birikim ve tecrübeler ise bu iki ülkenin iç ve dış siyasetlerine etki etmektedir.  
Çalışmanın ilk bölümünde 1980 ila 2003 yılları arasındaki dönemde Türkiye Cumhuriyeti ile İran İslam Cumhuriyeti arasındaki rekabet alanları ve ekonomik ilişkiler ele alınmış, böylece dönem boyunca iki ülke ilişkileri hakkında genel bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Takip eden bölümlerde ise ilgili dönemde laik ve demokratik bir devlet hüviyetindeki Türkiye Cumhuriyeti ile teokratik bir İslam Cumhuriyeti olan İran İslam Cumhuriyeti arasında “irticaî terör” ve “bölücü terör” meseleleri özelinde yaşanan krizlerin nedenleri irdelenmiştir.