Törenin, savaş sonrasında İran devletinin kurumsal devamlılığını, toplumsal mobilizasyon kapasitesini ve siyasal meşruiyetini sergilemeyi amaçlayan geniş çaplı bir resmî organizasyon olarak kurgulandığı anlaşılmaktadır.

Moskova, Tahran’da statükonun korunmasını alternatifsiz bir senaryo olarak görmektedir. Zira İran’da Batı yanlısı bir yönetimin iş başına gelmesi, Rusya’nın bölgedeki projeleri için varoluşsal riskler doğuracaktır.

Etiyopya ile imzalanan bu mutabakat zaptıyla İran, Afrika kıtasında uzun süredir izlediği dolaylı etki politikasını geride bırakarak doğrudan, resmî ve kurumsal bir iş birliği modeline geçiş yapmıştır.

İran’ın Afrika Boynuzu’ndaki en önemli stratejik hedefi, küresel su yollarının belki de en önemlisi olan Kızıldeniz çıkışına nüfuz edebilmektir.

İki ülke arasındaki enerji, ekonomi ve sınır güvenliği konuları göz önüne alındığında, Çin'in Rusya'nın yanında durmaya ve Moskova'yı desteklemeye devam edeceği söylenebilir.