استراتژی نظامی ایران در سوریه و خاورمیانه

مسئول گروه سیاست خارجی (ایرام) در تحلیل استراتژی نظامی ایران در سوریه و منطقه خاورمیانه گفت: حضور ایران در سوریه بر دو پایه گفتمان مذهبی و عناصر غیر دولتی استوار است.

دیدگاه 15.03.2018
رحیم الله فرزام پژوهشگر، سیاست خارجی

هرچند حاکمیت در ایران حضور نظامی خود در سوریه را به دلایل مذهبی نسبت می دهد، ولی هدف عمده آن حفظ اسد و ایجاد کریدور از ایران تا لبنان است.

دکتر اسماعیل ساری، مسئول گروه سیاست خارجی مرکز مطالعات ایرانی در آنکارا طی مقاله ای که در سایت خبرگزای آناتولی منتشر شده است به استراتژی نظامی ایران در سوریه و منطقه خاورمیانه و برنامه ریزی برای حضور بلندمدت در این کشورها با فراهم کردن زمینه های فعالیت اقتصادی و سیاسی گروه های نظامی تحت حمایت خود پرداخت.

در این مقاله "ورود ایران به فضای رقابتی در خاورمیانه را با فرصت بوجود آمده از روندی که بعد از اشغال عراق شروع شده " مرتبط دانسته شده و بر استفاده این کشور از "عناصر غیردولتی و گفتمان های مذهبی" با هدف ایجاد یک کمربند امن بدون حضور مخالفان اسد بین سوریه و لبنان تأکید شده است. هدفی که بر اساس آن "شهروندان سنی ساکن در مرز سوریه و لبنان به اجبار تخلیه شده و به اردوگاه پناهندگان در ادلب هدایت شده اند."

در مقاله فوق با اشاره به اینکه "ایران با تجمیع نیروها از جوامع شیعی کشورهای افغانستان و عراق تحت فرماندهی سپاه قدس وارد جنگ نیابتی در سوریه به نفع رژیم اسد شد"، آمده است: هرچند حاکمیت در ایران حضور نظامی خود در سوریه را به دلایل مذهبی چون حفاظت از اماکن مقدس شیعیان نسبت می دهد، ولی هدف عمده آن حفظ اسد و ایجاد کریدور از ایران تا لبنان است و برای شبه نظامیان تحت امرش، وعده حقوق ماهیانه و دریافت حق شهروندی ایران داده می شود.

در ادامه تصریح شده، با این وجود جنگ نیابتی در سوریه برای شهروندان ایرانی نیز بدون هزینه نبوده است. بنابر اخبار منتشر شده در رسانه های بین المللی بین ٨٠٠-١٢٠٠ ایرانی از جمله ٥ فرمانده سپاه در سوریه جان باخته و سالانه ١٧-٦ میلیارد دلار کمک مالی به رژیم اسد شده است. این درحالی است که ایران سالانه تنها ٨٠٠ میلیون دلار هزینه حزب الله لبنان می کند.

این کمک های سخاوتمندانه درحالی به شبه نظامیان وابسته اعطا می شود که وضعیت اقتصادی و معیشتی در ایران طی ماه های گذشته باعث اعتراض خیابانی مردم و اذعان مسئولان ارشد به وجود بحران شد.

دکتر ساری در مقاله خود بر "تجهیز و تسلیح نزیک به ١٥ گروه مختلف (بدر، فاطمیون، زینبیون، رقیه، کتائب امام علی، ابن یاسین، کتائب سید الشهدا، ابوفضل، کتائب فضل الله....) از سوی ایران در سوریه اشاره و تصریح کرد: "درخصوص شمار شبه نظامیان، روایت های مختلفی وجود دارد ولی در مجموع ١٥٠-٢٠٠ هزار شبه نظامی در صف طرفداران رژیم اسد حضور دارند. از این تعداد ٢٠-٢٥ هزار شبه نظامی تحت امر مستقیم رژیم اسد و بیشتر در حملات به ادلب، حلب و حومه دمشق و تحت عناوینی چون ارتش خلق سوریه، نیروی دفاع مردمی فعال هستند.

وی افزود: "نیروی دفاع مردمی" ٢٠ فوریه قصد داشت با ارسال ٢٠ کاروان نظامی علیه عملیات شاخه زیتون ترکیه در عفرین برای کمک تروریست های پ.ک.ک/پ.ی.د وارد عمل شود. رسانه های ایرانی بعد از اقدام این گروه برای همکاری با پ.ک.ک و به ویژه بعد از سقوط هلی کوپتر ترکیه به بزرگ نمایی و معرفی نیروهای دفاع مردمی پرداختند و این گروه ها را عامل سرنگونی این بالگرد عنوان کردند.

اصل مقاله بار نخست در خبرگزاری آناتولی در تاریخ ١٥ مارس ٢٠١٨ منتشر شده است:
https://aa.com.tr/tr/analiz-haber/suriye-de-iran-in-sii-milisleri/1089525

ایران، سوریه، خاورمیانه، نظامی، شیعه، شبه نظامیان، جنگ نیابتی

echo 'test';