İran’da Azerbaycan Türkçesinin Öğretimi

TOPLUM / KÜLTÜR 21.09.2019
Umut Başar Kıdemli Uzman, Kültür ve Toplum

Ana dili eğitimi, ana dilde eğitim veya iki dilli eğitim konuları esasen pedagojik meseleler olsa da etnik çeşitliliğin fazla olduğu İran gibi ülkelerde, ülkede üst kimliğe zarar verebileceği endişesiyle siyasi bir meseleye dönüşmektedir.

İran, coğrafi olarak göç yolları üzerinde olması, tarihî süreçte başta Araplar, Türkler ve Moğollar olmak üzere uzun süre farklı kavimlerin siyasi egemenliği altında kalması, farklı etnik grupların yoğun olarak yaşadığı bölgeler arasında geçiş özelliği göstermesi ve bir imparatorluk bakiyesine sahip olması gibi sebeplerle hâlihazırda çok dilli ve kültürlü bir görünüm arz eden ülkelerden biridir. Söz konusu çok dilli ve kültürlü sosyolojik görünüm, tarihî süreçte kendi iç dinamiklerini muhafaza ederek az çok 19. yüzyıla kadar gelmiş, 19. yüzyılda İran’da ulus-devlet inşa sürecinin başlamasıyla tek dil ve kültürü (Farsça/Fars kültürü) merkeze alan politikalar, Farslar dışındaki etnik gruplara ilişkin toplumsal mühendislik uygulamalarını ve tersine dil planlamasını beraberinde getirmiştir.

Azerbaycan Türkçesinin Öğretimi, İran Türkleri

Türkçeden Farsçaya Yapılan Tercümeler Üzerine Bir Değerlendirme

Umut Başar

Osmanlı Meşrutiyeti’nden (1876) beri Türkiye’deki siyasi, kültürel ve sosyal gelişmeleri takip eden İranlı aydınlar günümüzde de Türk Edebiyatını ve dolayısıyla Türkiye’deki kültürel hayatı yakından takip etmektedir.

Mavi Kız ve İran’da Toplumsal Vicdan

Umut Başar

Mavi Kız olarak bilinen Seher Hüdayari’nin intiharı sosyal medyada infiale neden oldu ve kadın hakları tartışmasını tekrar alevlendirdi.