Tahran yönetimi NPT’den çekilmenin olası ağır sonuçlarının farkındadır.

Genç ve hizbullahi parlamento, doğal olarak mevcut Ruhani hükûmetini, iktidarının son bir buçuk yılında daha da zayıflatacaktır.

İran’a FIFA tarafından yaptırım uygulanması hâlihazırda Amerika’nın ekonomik yaptırımlarıyla boğuşan İran toplumunun memnuniyetsizliğini arttıracaktır.

ABD'nin bölgeye 120 bin kişilik güç gönderme planları yaptığına ilişkin haber yalanlansa da, Trump’ın gerekirse bundan daha büyük bir güç göndermekte tereddüt etmeyeceklerini açıklaması, askeri çatışma ihtimalinin oldukça yüksek olduğunu gösteriyor.

Zarif gibi yumuşak figürlerin sahneden çekilmesiyle çatışma ihtimalinden çok da sakınmayan muhalif grupların daha hızlı bir şekilde karşılaşması ihtimal dâhilinde görünmektedir.

İran rejiminin dini başkenti sayılan ve İran'daki Şii taklit mercilerinin faaliyet merkezi olan Kum şehri, son aylarda açık ve eşi görülmemiş siyasi çekişmelere sahne oluyor.

1979 Devrimi ve sonraki yıllarda öğrenci faaliyetlerinin hız kazanmasıyla bu faaliyetleri bastırmak için yeni yöntemler devreye sokulmuştur.

Trump Mayıs 2018'de ABD'yi anlaşmadan çekince Ruhani'nin etrafındaki çember daha da daraldı ve çok geçmeden kabinesi hedef tahtasına oturtuldu.

İran açısından Trump’ın taleplerinin özünü oluşturan füze teknolojisi ve milis güçlerinden vazgeçmesi savunma mekanizmasının da çökmesi anlamına gelecektir.

İran’ın devrimci ideolojisi ve devlet yapısı düşünüldüğünde ABD tarafından dayatılan şartların kabul edilmesinin ülkede adı konulmamış bir rejim değişikliği anlamına geleceği açık.

İran ekonomisindeki çalkantılar ülkede zaten sıcak olan iç politik tartışmaları daha da alevlendirdi. Muhafazakârlar kötü ekonomik gidişattan Ruhani hükümetini sorumlu tutmaya çalışıyor.

Aradan geçen 39 yılda ekonomik adaletin tesis edilememesi, devrimin mihver sloganı özgürlükler alanında da ciddi kısıtlamalara gidilmesi, 79 devriminin en azından ilkesel bazda çoktan bittiğinin ispatı.